Sayfa rehberi
Bu sayfada “Felsefe, Mantık ve Argümantasyon” başlığı altında akıl yürütme, mantık ve felsefi argümantasyonun temel kavramları işlenmektedir. Sayfada yer alan temel kavramlar ve içerikleri şu şekildedir:
Tutarlılık
Bir akıl yürütmedeki önermelerin birbiriyle uyumlu olması, aralarında mantıksal bir çelişkinin bulunmaması durumudur. İfade edilen yargıların birbiriyle çelişmemesi tutarlılığı oluşturur.
Çelişiklik
Aynı konuyla ilgili iki düşünce veya önermeden birinin doğru, diğerinin ise zorunlu olarak yanlış olması durumudur. Bir önerme doğru kabul edildiğinde çelişiği yanlış olur.
Geçerlilik
Akıl yürütme sürecinde ulaşılan sonucun, mantıksal olarak öncüllerden zorunlu bir şekilde çıkması durumudur. Öncüller sonucu zorunlu kılmıyorsa akıl yürütme geçerli değildir.
Görüş
Bir kimsenin belirli bir konu, nesne veya olay hakkındaki kişisel tutumu, değerlendirmesi ya da yargısıdır. Görüşler öznel nitelik taşır.
Akıl Yürütme ve Türleri
Öncül adı verilen gerekçelerden hareketle yeni bir sonuç yargısına ulaşma sürecidir. Üç temel türü vardır:
- Tümdengelim: Genel bir yasadan veya genellemeden hareketle özel durumlara ilişkin zorunlu sonuçlar çıkarma biçimidir.
- Tümevarım: Özel gözlemlerden ve tekil örneklerden yola çıkarak genel bir yargıya veya kurala ulaşma biçimidir.
- Analoji (Benzeşim): İki farklı nesne veya durum arasındaki benzerliklere dayanarak birinde var olan bir özelliğin diğerinde de bulunacağını öne sürme biçimidir.
Argüman
Bir görüşü temellendirmek, doğrulamak veya desteklemek amacıyla öncüllerden hareketle bir sonuç çıkarma ve sunma işlemidir.
Safsata (Hatalı Akıl Yürütme)
Akıl yürütme sürecinde yapılan, ilk bakışta ikna edici görünen ancak mantıksal açıdan geçersiz veya yanıltıcı olan hatalı çıkarımlardır.
Kitapta kolayca gezin
← Önceki sayfa: 50 ·
Felsefe Ders Kitabı cevapları · Sonraki sayfa: 52 →