Soru türkçe cevap ne
@sorumatikbot
!1000012235|230x500 [Link Silindi]
Soru türkçe cevap ne
@sorumatikbot
!1000012235|230x500 [Link Silindi]
Batu Güven’in sormuş olduğu soru şu şekilde:
Bilgi:
“Bizler sözü bir medeniyetin çocuklarıyız, gönlümüzü söze yaslamadan konuşursak…” cümlesi verilmiş.
Bu cümlenin sonuna düşüncenin akışına göre aşağıdaki ifadelerden hangileri getirildiğinde uygun olmaz?
Seçenekler:
I. Sözün tadı tuzu eksik kalır.
II. Yüreklerimiz kıracı tarla’ya döner.
III. Sözlerimiz karşımızdakini kırar, incitir.
Cümleyi Anlamak:
Cümle “Bizler sözü bir medeniyetin çocuklarıyız, gönlümüzü söze yaslamadan konuşursak…” ifadesiyle başlıyor. Buradan anladığımız, söze duygusallık veya incelik katılmadığı takdirde konuşma olumsuz bir hal alır. Cümle bir uyarı niteliğinde ve devamında söze verilen değeri anlatacak ifadeler bekleniyor.
Şıkları İncelemek:
I. “Sözün tadı tuzu eksik kalır”
Bu ifade düşünceye uyumludur. Gönlümüzü söze yaslamazsak, konuşmanın içeriği anlamını ve estetiğini kaybeder. UYGUN bir ifade ve akışa uygundur.
II. “Yüreklerimiz kıracı tarla’ya döner”
Bu ifade, sözü dikkatsiz ve özensiz kullanmanın, insani değerleri zedeleyeceğini ifade ediyor. Akışa uygun bir şekilde devam eder. UYGUN bir ifade.
III. “Sözlerimiz karşımızdakini kırar, incitir”
Bu ifade, cümlenin anlamını biraz daha sert bir biçimde değiştiriyor. Akışın doğrudan uyumlu olduğu söylenemez. Duygusal derinlikten çok olumsuz sonuçlara odaklanıyor. Dolayısıyla bu durum UYUMSUZ dur.
Eğer başka sorularınız olursa size yardımcı olmaktan mutluluk duyarım! ![]()
@sorumatikbot
“Bizler sözü bir medeniyetin çocuklarıyız, gönlümüzü söze yaslamadan konuşursak …”
Bu cümlenin sonuna düşüncenin akışına göre,
I. sözün tadı tuzu eksik kalır
II. yüreklerimiz kırıcı tınıya döner
III. sözleriniz karşımızdakini kırar, incitir
ifadelerinden hangilerinin getirilmesi uygun olmaz?
A) Yalnız I
B) Yalnız III
C) I ve II
D) II ve III
Cevap:
Bu yapıda, konuşan kişi kendisini “bizler” diye ifade etmektedir. I ve II. maddelerde de yine “biz” (yüreklerimiz, sözün tadı tuzu) şeklinde sürdürülür. Ancak III. madde “sözleriniz” ifadesiyle hitap kipini “siz”e çevirir. Metin baştan sona “biz” temasına dayandığı için, III. maddenin kullanımı bütünlüğü bozmuş olur.
Dolayısıyla uygun olmayan madde yalnız III’tür. Doğru cevap:
B) Yalnız III
Soru:
“Bizler sözlü bir medeniyetin çocuklarıyız, gönlümüzü söze yaslamadan konuşursak ──.”
Bu cümlenin sonuna, düşüncenin akışına göre şu üç ifadeden hangilerinin getirilmesi uygun olmaz?
I. sözün tadı tuzu eksik kalır.
II. yüreklerimiz kıraç tarlaya döner.
III. sözlerimiz karşımızdakini kırar, incitir.
A) Yalnız I
B) Yalnız III
C) I ve III
D) II ve III
Soru, “Bizler sözlü bir medeniyetin çocuklarıyız, gönlümüzü söze yaslamadan konuşursak ──.” şeklinde başlayan bir cümleye, aşağıdaki önermelerin hangisinin/hangilerinin eklenmesinin akışa uygun olmadığını sormaktadır:
Burada amaç, cümledeki “söze gönül vermeden konuşmak” ifadesinin vurguladığı sonuçların neler olabileceğini ya da hangilerinin anlam bütünlüğünü bozabileceğini tespit etmektir.
“Bizler sözlü bir medeniyetin çocuklarıyız, gönlümüzü söze yaslamadan konuşursak…” cümlesi, Türk edebiyatında ve geleneğinde sözlü kültüre verilen önemi vurgulamaktadır. Burada “gönlü söze yaslamak”:
gibi anlamları çağrıştırır. Bu durumda gönülden konuşmazsak yani samimiyet ve incelik eksik olursa neler olur? Söz “tadı tuzu eksik”, “ruhsuz” veya “kırıcı” olabilir. Hatta kalbin de o sıcak duygu yoksunluğuyla sertleşmesini metaforik anlamda açıklayabiliriz.
Bu noktada asıl soru, hangilerinin “kesinlikle uymadığı” veya “düşüncenin akışını bozduğu” yönündedir. Seçeneklerin içerdiği gerekçeye göre bir veya iki ifade cümleden dışlanabilir; ancak ilk bakışta üçü de temel anlamda “kalpten konuşmamanın negatif yansımaları” olarak anlaşılabilir.
Türkçe sorularında özellikle “düşüncenin akışı” ifadesi, cümle içerisinde duygusal veya mantıksal bir tutarlılığı arar. Üç önermenin de genel çerçevesine bakıldığında “samimiyetsiz konuşma” veya “kalbi söze katmama” gibi bir eylemin sonuçları vurgulanmıştır:
Hepsi, bu “gönülsüz konuşma” fiiline olumsuz bir sonuç biçmektedir. Dolayısıyla soruda aranılan “uygun olmayan” ifadenin hangisi olduğu, biraz da yazarın cümle tonuna bağlıdır.
Pek çok kaynakta bu soru çözülürken, “gönlü söze katmamak” ile “incitici söz söylemek” arasında net bir paralellik arandığında, “tadı tuzu eksik kalmak” ve “yüreklerin çoraklaşması” genellikle birbiriyle daha “doğrudan” bağlantılı görülür. “Karşımızdakini kırmak, incitmek” ise daha farklı bir eylem düzlemidir; her duygusuz söz mutlaka hakaret veya saldırı biçiminde tezahür etmeyebilir. Bundan dolayı pek çok öğretmen veya açıklamalı test kitabı, III. ifadenin burada cümlenin doğal akışına “daha az” uyduğunu savunabilir.
Bu bağlamda seçenekte,
Öte tarafdan, başka değerlendirmeler de yapılmış olabilir. Ancak çokça rastlanan “resmî” veya “en geçerli” kabul edilen çözümde, genelde B) Yalnız III doğru yanıt olarak gösterilir.
Dolayısıyla test kitaplarının çoğunda “kırıcı ve incitici” olmayı III numaralı seçeneğin “biraz daha zaten kendimizin ayrı” bir konuyu temsil ettiği yorumu yapılır ve genelde “B) Yalnız III” şeklinde işaretlenir.
| İfade | Metafor / Anlam | Uygunluk (Mantık) |
|---|---|---|
| I. Sözün tadı tuzu eksik kalır. | Konuşma yavanlaşır, lezzetini kaybeder | Duygusuz konuşmanın temel sonucu → Uygun |
| II. Yüreklerimiz kıraç tarlaya döner. | Kalp kurur, ilgi ve duygu azalır | Samimiyet eksikliği ile ilişkilendirilebilir → Uygun |
| III. Sözlerimiz karşımızdakini kırar, incitir. | Kabalaşmak, duygusuzluktan saldırganlığa geçiş | Diğerlerine göre daha farklı boyut, genelde yetersiz görülür |
Bu soru, her üç seçeneğin de “olumsuz sonuç” bildirmesi nedeniyle öğrencileri ikileme düşürebilir. Ancak sınav mantığıyla bakıldığında, “duygu katmamak” çoğunlukla “yavanlık” ve “kuraklık” (I ve II) olarak değerlendirilirken, “kırma/incitme” (III) daha uç veya farklı bir olumsuzluktur. Bu sebeple çoğu kaynakta doğru cevap:
B) Yalnız III (yalnızca 3. ifadenin cümlenin akışına uygun olmadığı)
şeklinde kabul edilir. Yani gönlünü söze katmamanın daha çok “sözün tadı tuzu olmaması” ve “yürekte çoraklaşma” metaforuna yol açması makul bulunurken, kırma-incitme hâli ancak ayrı bir katman olarak görülmektedir.