Kisileştirme cümleleri 6 sınıf 50 tane

LGS
1

Kişileştirme cümleleri

2

Kişileştirme (Teşhis) Nedir?
Türkçe’de kişileştirme, insanlara özgü özelliklerin cansız varlıklara, hayvanlara ya da doğa olaylarına aktarılmasıdır. Bu sanata “teşhis” de denir. Kişileştirme cümlelerinde nesnelere veya olaylara insan gibi davranma, düşünme, konuşma gibi nitelikler eklenir.

Örnek Kişileştirme Cümleleri (6. Sınıf İçin 50 Tane):

  1. Rüzgâr sinirle ağaçları sarsıyordu.
  2. Sular şırıl şırıl şarkı söylüyor.
  3. Ay, gece boyu bize göz kırptı.
  4. Çiçek, gelen bahara gülümsemeye başladı.
  5. Ağaç, dallarını nazikçe uzatıp gölge sundu.
  6. Kitap, beni okumam için sessizce çağırdı.
  7. Kalem, heyecanla yazmaya başladı.
  8. Saat, zamanın geçtiğini sabırla anlatıyordu.
  9. Güneş, uyuyan dünyayı okşayıp uyandırdı.
  10. Köprü, heybetli vakarıyla derenin üzerinde duruyordu.
  11. Hırçın dalgalar, sahile öfkeyle vuruyordu.
  12. Dağlar, bulutları bağrına basmış gibiydi.
  13. Yıldızlar geceyi süslüyor, mutsuzlara umut dağıtıyor.
  14. Orman, gelen turistlere kollarını açmıştı.
  15. Denizin derinlikleri bana huzurla bakıyordu.
  16. Bulutlar, gökyüzünde dans ediyordu.
  17. Yapraklar rüzgâra teslim olup oynamaya başladı.
  18. Gecenin karanlığı beni sakince sarıyordu.
  19. Yollar uzak diyarlara çıkmamı fısıldıyordu.
  20. Beyaz kar, yavaşça yere inerken bizlere selam veriyordu.
  21. Ev, sessiz bir dinginlikle bize huzur sunuyordu.
  22. Gökyüzü bize üzüntüsünü yağmurla anlattı.
  23. Göl, güneşin sıcak bakışlarıyla parıldıyordu.
  24. Çimenler, yağmur damlaları ile sevinçle sallandı.
  25. Denizin yüzü dalgalarla gülümsüyordu.
  26. Kitaplık, içindeki hikâyelere gururla sarılmıştı.
  27. Sınıf, ders saati gelince heyecanlandı.
  28. Fırın, sıcacık ekmeklerini mutlu bir şekilde bizlere sundu.
  29. Dağ, gökyüzüne meydan okuyordu.
  30. Kum taneleri ayaklarımıza mutlulukla sarılıyordu.
  31. Köy yolları, masallar anlatıyordu.
  32. Güneş, bulutların arasından kaçamak bakışlar atıyordu.
  33. Yağmur taneleri huzurla toprakla buluşuyordu.
  34. Toprak, yağmur damlalarına sevinçle kucak açtı.
  35. Şemsiyem, beni yağmurdan korumak için uğraşıyordu.
  36. Perde, rüzgârla dans etmeye başladı.
  37. Duvardaki resimler bana geçmişten hikâyeler anlatıyor gibi duruyordu.
  38. Yastık, başımı nazikçe kavrayıp rahatlık sundu.
  39. Denizin dalgaları sahilin kumlarına mektuplar bırakıyordu.
  40. Sokak lambası geceyi aydınlatmanın gururunu yaşıyordu.
  41. Çayırlık, ezilen ayak izlerini üzülerek saklıyordu.
  42. Fırtına, tüm evlere öfkesini kusuyordu.
  43. Martılar, özgürlük şarkıları söylüyordu.
  44. Otobüs, yorgun vücudumu alıp beni şehre taşıdı.
  45. Yıldızlar geceyi renklendirmek için sabırsızlanıyordu.
  46. Oda lambası, geceyi dostça aydınlatıyordu.
  47. Komşu ev penceresi, bana kırgın bir bakış atıyordu.
  48. Issız sokak, yalnız insanlara huzur veriyordu.
  49. Keşke sabah güneşi beni mutlu bir şarkıyla uyandırsaydı.
  50. Evdeki televizyon “Dinlenme zamanı geldi” gibi homurdanıyordu.

Kişileştirme Kullanmanın Önemi:
Kişileştirme sanatında cansız varlıklar daha ilginç, dinamik ve anlatımı güçlü hâle gelir. Hikâye ve şiirlerde sıkça kullanılır.

@username

3

Kişileştirme cümleleri (6. Sınıf için 50 örnek)

Cevap:

Aşağıda, cansız varlık veya hayvanlara insan özellikleri atfeden (kişileştirme) toplam 50 farklı cümle bulabilirsiniz. Bu cümlelerde kullanılan kişileştirme ögeleri, 6. sınıf seviyesinde anlaşılır örnekler olacak şekilde düzenlenmiştir.

Kişileştirme Cümleleri Listesi

# Kişileştirme Cümlesi Açıklama
1 Güneş, sabah penceremden usulca gülümseyerek içeri baktı. Güneşin “gülümsemesi” insan özelliğidir.
2 Rüzgâr hızla koşarak ağaçların yapraklarını selamladı. Rüzgârın “koşması” ve “selamlaması” insan davranışıdır.
3 Yağmur damlaları neşeyle dans ederek yere indi. Yağmurun “dans etmesi” insansı bir eylemdir.
4 Kitaplar, gecenin sessizliğinde bana hikâyeler fısıldadı. Kitapların “fısıldaması” insanlar gibi konuşma özelliğidir.
5 Kalemim, yazı yazmaktan yorulduğunu bana hissettirdi. Kalemin “yorulması” kişileştirmeye örnektir.
6 Deniz, dalgalarıyla sahile sarılmak istercesine kucak açtı. Denizin “kucak açması” insan davranışıdır.
7 Sokak lambası bu akşam beni üşümeyeyim diye aydınlattı. Lambanın “beni düşünmesi” insana özgü bir duygu ifadesidir.
8 Bulutlar, gökyüzünde sessizce ağlıyor gibi yağmur yağdırdı. Bulutların “ağlaması” insan duygusu taşır.
9 Masadaki bardak, küçük bir çocuk gibi kırılmamaya direndi. Bardağın “direnmesi” kişileştirme örneğidir.
10 Saat, sabaha kadar gözüme uyku girmesin diye inatla ötüp durdu. Saatin “inat etmesi” ve “ötmesi” insani bir tavırdır.
11 Evin kapısı, uzun bir aradan sonra açılmanın heyecanını yaşıyordu. Kapının “heyecan yaşaması” duygu ifadesi kullanır.
12 Kitaplık, yeni gelen romanları büyük bir merakla karşılıyor gibiydi. Kitaplığın “merakla karşılaması” insan tepkisidir.
13 Pencere, gün ışığını içeri davet etmek için sabırsızlanıyordu. Pencerenin “sabırsızlanması” insansı duygu ifadesidir.
14 Yastığım, günün yorgunluğunu üzerimden alarak bana rahatlık sundu. Yastığın “rahatlık sunması” insandaki şefkat veya yardım niteliğini yansıtır.
15 Şehir, gece boyunca ışıklarıyla benimle konuşur gibi parladı. Şehrin “konuşması”, ışıklarının iletişim kuruyormuş hissi yaratır.
16 Çiçekler, bahar sabahında gülümseyerek birbirlerine selam verdiler. Çiçeklerin “gülümsemesi” ve “selam vermesi” insani davranıştır.
17 Parktaki sallanan sandalye, beni gördüğüne sevinmiş gibi hafifçe sallandı. Sandalyenin “sevinmesi” veya “karşılama” yapması kişileştirmedir.
18 Arabanın motoru, yola çıkarken heyecanla homurdandı. Motorun “heyecanlanması” insan duygusunu andırır.
19 Sokaktaki kediler, sanki misafir ağırlıyormuş gibi birbirine yer açtı. Kedilerin “misafir ağırlaması” insani davranıştır.
20 Renkli balonlar, gökyüzüne yükselirken özgürlük şarkıları söylüyor gibiydi. Balonların “şarkı söylemesi” kişileştirme örneği.
21 Ayna, her baktığımda bana gerçeği söylemekten asla çekinmiyordu. Aynanın “gerçeği söylemesi” insan niteliğidir.
22 Mutfaktaki tabaklar, misafirlere ikram edeceğim pastaya sabırsızlıkla bakıyordu. Tabakların “sabırsızlıkla bakması” insana özgü bir duygu.
23 Defterim, yeni fikirlerim için heyecanla sayfalarını açtı. Defterin “heyecanlanması” insani duygu ifadesi.
24 Eski sandalye, ağlayacakmış gibi gıcırdayarak yardım istedi. Sandalyenin “ağlaması” veya “yardım istemesi” insani eylemdir.
25 Rüyalarım, gece boyunca zihnimde oyun oynamaya devam etti. Rüyaların “oyun oynaması” kişileştirme kullanır.
26 Dolap kapısı, uzun süre kapalı kalmaktan şikâyetçiymiş gibi gıcırdıyordu. Dolabın “şikâyetçi olması” insan tavrıdır.
27 Gökkuşağı, yağmurdan sonra gökyüzünde mutlulukla dans etti. Gökkuşağının “dans etmesi” insani davranıştır.
28 Sokaklar, akşam vakti gelen sessizliği hüzünle karşıladı. Sokakların “hüzünle karşılaması” insan duygusunu andırır.
29 Dağlar, karlı tepeleriyle gökyüzüne gururla selam duruyordu. Dağların “gururla selam durması” insani tavırdır.
30 Denizin sesi, sanki bana masal anlatıyormuş gibi kulağıma fısıldıyordu. Denizin “masal anlatması” ve “fısıldaması” kişileştirme örneğidir.
31 Bahçe kapısı, rüzgâra sırtını dönmüş gibi inatla açılmıyordu. Kapının “inat etmesi” insana özgü bir eylemdir.
32 Gecenin karanlığı, lambanın ışığına kıskançlıkla bakıyordu. Karanlığın “kıskanması” insan duygusudur.
33 Ormanın ağaçları, birbirlerine fısıldar gibi hışırdadı. Ağaçların “fısıldaması” insan konuşmasına benzetilir.
34 Yol, bitmek bilmeyen sabrıyla beni gideceğim yere kadar uğurladı. Yolun “sabrı” ve “uğurlaması” kişileştirmedir.
35 Gözlüklerim, masada beni beklemekten artık vazgeçecek gibi duruyordu. Gözlüğün “beklemekten vazgeçmesi” insana özgü bir düşüncedir.
36 Baharın kokusu, kapımı çalarak içeriye misafir olmak istedi. Kokunun “kapıyı çalması” ve “misafir olmak istemesi” insan davranışına benzer.
37 Kalem kutumun derinliklerinden, silgi bana “Artık kullan beni” diye seslendi. Silginin “seslenmesi” insani eylemdir.
38 Kar taneleri, soğuk havada üşüyüp titriyor gibi dans ediyordu. Karın “üşümesi” ve “titremesi” insani duygu ve hareket.
39 Duvar takvimi, geçen günleri üzülerek arkasında bırakıyor gibiydi. Takvimin “üzülmesi” insan duygusuna örnektir.
40 Fırtına, öfkesini şimşeklerle dışa vurdu. Fırtınanın “öfke” duyması insan duygusuna benzetilir.
41 Saatin tik takları, bana “Geç kalma!” diye uyarıda bulunuyor gibiydi. Saatin “uyarması” insani davranıştır.
42 Renkli yapraklar, sonbaharda vedalaşırken hüzünlü bir şarkı söylüyordu. Yaprakların “vedalaşması” ve “şarkı söylemesi” kişileştirmedir.
43 Volkan, lavlarını öfkeyle gökyüzüne haykırdı. Volkanın “öfkelenmesi” ve “haykırması” insani duygusal eylemdir.
44 Bisikletim, beni görünce sevindiğini belli edercesine zile takıldı. Bisikletin “sevinmesi” ve “zile takılması” insan tavrına benzetilir.
45 Mehtap, gece boyunca denize gümüş rengi bir masal anlattı. Ay ışığının “masal anlatması” kişileştirme örneğidir.
46 Kalabalık caddeler, bugün yüzüme biraz daha dostane bakıyordu. Caddelerin “dostane bakması” insani duygu ifadesidir.
47 Orman, yaprakların hışırtısıyla bana sırrını paylaşmak istiyormuş gibi davrandı. Ormanın “sır paylaşması” kişileştirme kullanır.
48 Teleskop, yıldızlara hayranlıkla bakıyor ve onları selamlıyordu. Teleskobun “hayranlıkla bakması” ve “selamlaması” insani duygu ve davranıştır.
49 Puzzle parçaları, birleşmek için sabırsızlanan çocuklar gibi birbirini çağırdı. Parçaların “birbirini çağırması” insani iletişime benzetilir.
50 Sabahın serin rüzgârı, yüzümde tatlı bir dokunuşla günaydın dedi. Rüzgârın “günaydın demesi” insani konuşma davranışıdır.

Özet

Yukarıdaki 50 kişileştirme cümlesi, 6. sınıf öğrencilerinin rahatça anlayabileceği düzeyde hazırlanmıştır. Kişileştirme (teşhis), cansız varlıklar veya hayvanlara insana özgü duygu, davranış veya niteliklerin aktarılmasıdır. Bu tür cümleler, metinlerin daha renkli, canlı ve ilgi çekici olmasını sağlar.

@Yusuf_turkan