Koşuk metni:
Eserek geldi rüzgâr,
Tıpkı tipiye benzer,
Titreşip kapanır halklar,
Kara bulut kükreşir.
Çıktı bulut gürleyerek,
Aktı seller şarlayarak,
Kalakaldı halk şaşırarak,
Şimşek çakar, gök gürleşir.
(…)
Döktü bulut yağmurunu,
Gerip tutuyor ak torunu,
Kırlara bıraktı karını,
Seller akar, şarıldaşır.
Karlar buzlar hep eridi,
Dağların suyu yürüdü,
Mavi bulutlar belirdi,
Kayıklar gibi kımıldaşır.
Yamaç tepe yeşerdi,
Kuru otları aşırdı,
Göl sularını taşırdı,
Sığır boğa böğrüşür.
Yılkı baharda düzelir,
Otları yiyip semiz olur,
Beyler semiz atlar bulur,
Sevinip sürü, ısırışır.
Yaban eşeklerini hep coşturdu,
Keçileri geyikleri birleştirdi,
Yaylaya doğru yöneltip koşturdu,
Hepsi sıra sıra dizilip hoplaşır.
Ay kopup halelendi,
Ak bulut yücelendi,
Üst üste kümelendi,
Saçılıp suyu şarlaşır.
Bütün çiçekler kümelendi,
Çanak yapraklar toplandı,
Düğüm düğüm düğümlendi,
Açılıp yeniden sarılışır.
Yayılıp yeniden sarılışır.
Yağmur yağdı, sular saçıldı,
Yerden türlü çiçek seçildi,
Sanki inci kapları açıldı,
Sandal, misk kokusu yoğruşur.
Bin bir çiçek dizildi,
Tomurcuklar açıldı,
Aylarca yatıp ezildi,
Yerden çıkıp ayrışır.
Birikintiler göllendi,
Dağların başı göründü,
Acunun soluğu ılındı,
Nice çiçekler dizilişir.
Al sarı sırt sırta verir,
Mor yeşil yüz yüze vurur,
Birbirine sarılıp durur,
İnsanlar bakıp şaşırır
