8. Tema: Doğa ve Evren
Okuma Metni (Sayfa 272)
yapmaya başladılar. Lapa lapa yağan kar her yeri beyaza bürüdü. Yaşlı kuşlar her yeri kaplayan karda nasıl yiyecek bulacaklarını düşünüyorlardı. İnsanlar soğuk günlerde kuşları unutmaz, pencere kenarlarına ekmek kırıntısı, bahçelere buğday serperler diye ümit ediyorlardı. Ama bekledikleri gibi olmadı.
— Ne garip bir yer burası, insanlar gökyüzüne bakmıyorlar mı hiç, dedi kırlangıçlardan biri.
— Kasaba halkı yiyeceklerini neden bizimle paylaşmıyor, diye sızlanmaya başladı kuşlar. Neşeli Kırlangıç ise iyilerin sayısının kötülerden fazla olduğuna inanır, ümitsiz olmayı sevmezdi.
— Kışın kırlangıç görmeye kimse alışık değildir. Onlara burada olduğumuzu göstermemiz lazım, dedi.
— Hoşlanacakları şeyler verelim onlara, ne dersiniz, dedi heyecanla Tepeli Tüy. Tepesinde uzun tüyleri olan tek kırlangıçtı. Ayrıca ilginç fikirleri de vardı. Mesela güzel kokulu kış bitkilerinin yapraklarını götürelim pencerelere, dedi.
— Ormandan kardelen çiçekleri getirebilirim, dedi Hızlı Kanat.
— Kanadım kırık, uçamam ama güzel şarkılar söylerim, dedi Şakıyan Kanat.
Bilge kırlangıcın keyfi yerine geldi, gözleri mutlulukla parıldadı. Hemen işe koyuldular. Kimi pencere önlerine ıtır dalları bıraktı. Kimi kardelenleri, kimi defne yapraklarını, kimi şifalı otları, kimi
Kitapta kolayca gezin
← Önceki sayfa: 271 ·
Kitap cevapları · Sonraki sayfa: 273 →