Sayfa rehberi
Bu sayfada memelilerdeki mide ve bağırsak adaptasyonları, beslenme tiplerine (etçil ve otçul) bağlı olarak incelenmekte; geviş getiren ve geviş getirmeyen canlıların sindirim sistemlerinin yapısal farkları açıklanmaktadır.
1. Etçil ve Otçul Memelilerde Sindirim Adaptasyonları:
- Etçiller: Protein ve yağ bakımından zengin besinleri sindirmeye uygun, daha kısa ve basit yapılı bir sindirim sistemine sahiptir. Besinlerin hızlıca parçalanmasını ve emilmesini sağlar.
- Otçullar: Bitkisel besinlerdeki selülozun sindirimi zor olduğu için sindirim organlarında özel yapısal adaptasyonlar geliştirmiştir.
2. Geviş Getiren Otçullarda Dört Bölmeli Mide ve İşleyişi:
İnek, koyun ve geyik gibi canlıların mideleri 4 bölümden oluşur (Görsel 1.16 ve Görsel 1.17):
- 1. İşkembe ve 2. Börkenek: Çiğnenen besinlerin geçici depolandığı yerdir. Burada bulunan mikroorganizmaların salgıladığı enzimlerle selüloz sindirimi başlar. Besinler börkenekten ağza geri getirilerek tekrar çiğnenir (geviş getirme).
- 3. Kırkbayır: Geviş getirildikten sonra tekrar yutulan besinlerdeki suyun büyük kısmı burada emilerek uzaklaştırılır.
- 4. Şirden: Canlının kendi sindirim enzimlerini salgıladığı bölümdür. Kimyasal sindirim burada gerçekleşir ve besinler emilim için ince bağırsağa gönderilir.
3. Tek Bölmeli Mideye Sahip Canlılar:
- Tavşan, at ve eşek gibi geviş getirmeyen otçul canlılar tek bölmeli mideye sahiptir (Görsel 1.18). Selüloz sindirimi kör bağırsakta bulunan mikroorganizmalar tarafından gerçekleştirilir.
- İnsanlar, etçiller ve bazı maymun türleri tek bölmeli mideye sahiptir. İnsanların sindirim sisteminde selülozu sindirecek enzim üreten mikroorganizmalar bulunmadığı için selüloz sindirimi gerçekleşmez.
Kitapta kolayca gezin
← Önceki sayfa: 45 · 
Biyoloji Ders Kitabı cevapları · Sonraki sayfa: 47 →